Kadın kıyafetleri giymekten hoşlanıyorum” itirafından sonra karısı onu terk etmemiş. Ona yasak da koymamış. Yeni bir kız arkadaş kazandı diye sevinip durumun eğlenceli yanlarını görmeye çalışmış

İki hafta önce yaptığım, gündüzleri işinde erkek, geceleri evinde kadın kılığında dolaşmayı seven crossdresser (CD) Endam röportajından sonra pek çok CD’den e-posta aldım. Çoğu evli ve çocuklu olduğunu, fırsat buldukça evde kadın kıyafetleri giymekten çok hoşlandığını söylüyordu. Karıları da durumu biliyordu. Kabullenmişlerdi. Ancak hiçbiri söyleşiye yanaşmıyordu. Ta ki beni Merve arayana kadar. Merve’nin 15 yıldır evli olduğu, çocuklarının babası 60 yaşındaki
bilim adamı Bülent de bir CD’ydi. Yaprak bunu bile bile onunla evlenmişti. Bunun ağlanacak, sızlanacak bir şey olmadığını, aksine hayatına bir renk kattığını söylüyordu. Ve röportaj vermek istiyordu. Ben de bu hikayeyi dinlemek…
Ama önce bir şartı vardı, tanışıp biraz muhabbet etmek. Bir kafede buluştuk. 40’ında, iki üniversite bitirmiş, entelektüel, şehirli, sade giyinmiş hoş bir kadındı. Özel bir şirkette yöneticiydi. “Kocanızla da konuşsam. Hatta kadın kıyafetleriyle yan yana poz verseniz şahane olur” dediğimde şansını deneyeceğini biliyordum. Yanılmadım. Birkaç gün sonra aradı, randevu saatini ve yerini söyledi. Kocasını da ikna etmişti.
Röportaj günü kapıyı bana o açtı. Bu benim birkaç gün önce tanıştığım Merve olamazdı! Tanımakta zorlandım. Sarı peruk, kırmızı ruj, mini elbise ve apartman topuk ayakkabılarla ikinci kimliği Yaprak’tı şimdi.
Merve’nin (Yaprak) kocası Bülent de CD hali Ebru olarak duruyordu karşımda.
Sorularımı cevaplarken ve poz verirken
Merve (Yaprak) ve Bülent -CD adıyla Ebru- karı koca gibi değil, iki yakın kız arkadaş gibiydiler.
İki saatten fazla konuştuk. Ancak söylemeliyim, kimliklerini ele verecek bazı bilgileri değiştirdim. Gerçek isimlerini de. Ebru ve Yaprak ise onların gerçekten ikinci kimlikleri için seçtikleri isimlerdi, onlara dokunmadım. 
Bir kadının CD bir erkekle nasıl evli kaldığı, hatta ondan nasıl iki çocuk yaptığını aklınız almıyorsa belki bu röportaj onu anlamanızı sağlayabilir. 

Ebru: “Ben bilim adamıyım. Kadın olmak benim için bir deney”
Kadın kıyafetleri giymekten hoşlandığınızın farkına ne zaman vardınız?
Herhalde 9 yaşında falandım. Kız kardeşimin iç çamaşırlarını, elbiselerini giyiyordum gizli gizli. Özenme denen olay aile içinde başladı yani. Ben 1-2 yaşındayken annemin kucağından inmek zorunda kalmışım çünkü kız kardeşim doğmuş. Önceleri benim kurulduğum kucak onun olmuş. Ben de benden daha değerli biri diye kucağa çıkan kız kardeşime özenip giymişim onun kıyafetlerini. Bu psikologların kanaati. Ergenlikte diğer erkekler gibi kızlarla çıkmaya başladım ve Bülent olarak normal bir yaşamım oldu. Ancak Ebru hep gizli tarafım olarak kaldı. İlk kez üniversitede Ebru olarak dışarı çıkmaya başladım. O da sadece geceleri el ayak çekildikten sonra, yolda kimse rahatsız etmesin diye… 

Üniversiteden sonra ilk evliliğinizi yapmışsınız. İlk karınızın tepkisi ikincisinden farklıymış…
İlk eşimle bu sırrımı paylaştığımda “Ben bunu kabul edemem” cevabını aldım. 3-4 sene Ebru olarak dışarı çıkamayınca patladım sonunda. Eşim tatildeyken içimdeki baskıya daha fazla dayanamadım ve kadın kıyafetleriyle gezdim. Karım gelince anladı tabii. Kılları almışım, kaymak gibi olmuşum. Kıyameti kopardı. 

Evliliğinizin bitme nedeni bu muydu?
Hayır. Tarafların artık birbirlerine verecekleri bir şey kalmamıştı. İkimiz de birbirimizi tüketmiştik, tabii ilişkimizi de. Başkasıyla yeni bir ilişki her ikimize de yeni şeyler katacaktı. Ayrıldık ama hâlâ arkadaşız. 

CD olduğunuzu ilk öğrendiğinde ikinci karınız Merve (Yaprak) hanım beklediğiniz tepkiyi vermemiş. “Sana ayak uydururum” demiş. Şaşırtmadı mı sizi?
Şaşırttı. Garipsemesini, karşı çıkmasını beklerken tersi oldu. Daha eğlenceli, daha farklı, daha renkli bir kocası olduğunu düşündü. Yurtdışında da durum böyle. Profesörler, hakimler, doktorlar ve daha pek çok saygın meslek sahibi insan crossdresser olarak dışarı çıkıyor. Birçoğu evli. Ayrılıp kadın olarak yaşayan da var.

“Yaşlı teyze bana bakıp ‘Tövbe estağfurullah’ deyince ağrıma gitti”

Sizin böyle bir isteğiniz var mı?
Ben tercihimi şöyle açıklayayım… Ben bilim adamıyım, araştırmacıyım. Kadın olarak yaşamak benim için bir yaşam deneyi. İçimdeki kadını hissetmek, anlamak istiyorum. Duygusunu, tınısını, toplum içindeki durumunu, karşılaştığı sorunları yaşayarak gözlemlemek istiyorum. Bu cinsel bir olay değil, cinsiyet kimliği olayı. İki kimlik barındırıyorum içimde. Erkekliğimden de memnunum ayrıca. 

Ebru olarak geceleri dışarı çıktığınızda sizi travesti ya da transseksüel mi sanıyorlar?
60 yaşımdayım. Üniversitede okurken Ebru halimle dışarı çıktığımda o zaman Türkiye’de travesti ya da transseksüel diye bir olgu yoktu. Beni kadın sanırlardı. Şimdi durum değişti. Travesti ya da transseksüel olduğumu düşünen olabilir. Ama 60 küsur yaşındayım. Konduramayan çoktur. Geçenlerde caddede Ebru olarak vitrine bakarken bir yaşlı kadın yanıma gelip “Tövbe estağfurullah” dedi. Çok ağrıma gitti. O yaştaki bir insanı üzmüş olduğuma inanamadım. Bu yüzden kafeye ya da sinemaya gitmiyorum. İnsanlar benden rahatsız olmasın diye. Ebru’yken bir arkadaş çevrem olsa onların arasında daha az dikkat çekerim. Hem böylece kadınların hayatta karşılaştıklarını rahatça gözlemleyebilirim. 

“Ebru olarak maniküre gittim ama randevu alıp gelmemi istediler”

Siz kadın kıyafetleriyle gündüz de çıkıyorsunuz…
Evet, bakkala gidiyorum. Kuaföre maniküre de gittim. Ama diğer müşteriler rahatsız olur diye randevulu gelmemi istediler. Sokakta da geziyorum. Ben Ebru olarak çıktığımda sesimi değiştirmiyorum, sesim Bülent, dış görünüşüm Ebru. Bir dükkana girdiğimde bana “Abi” dediklerinde kızıyorum. “Oğlum abiye benzeyen bir halim mi var?” diye soruyorum. Ya hanımefendi ya abla demesi lazım.

Karınız, sizinle yaşamının bir zenginlik olduğunu göstermek için röportaj verdiğini söylüyor. Peki siz neden verdiniz bu röportajı?
Kadın ve erkek çağımızda giderek yabancılaşıyor, birbirinden uzaklaşıyor, rakip hatta hasım haline geliyor. Birbirine el uzatmıyor, sevgiden, kırılmaktan, ezilmekten, reddedilmekten, kaybetmekten korkuyor. Her şey korku üzerine kuruluyor, sevgi değil. Sevgiyi bilmeden, tatmadan, vermeden yaşıyor insan. Hep kalıplar içinde sıkışıp boğuluyor ilişkiler. Halbuki sevginin koşulu, kuralı, kalıbı, raconu yok… Yaşam kalıplara sığmayacak kadar değerli.
Erkek ile kadının arasında büyüyen uçurumu bir nebze olsun kapatabilmeye yardımcı olsun diye verdim bu röportajı. İki cinsin birlikte bir yaşam kurabilmeleri için en önemli şeyin karşılıklı anlayış, sevgi ve saygı olduğunu göstermek istedim. Bu üç temel direk varsa gerisi üstüne inşa edilir. Sonuçta yaşam birbirini anlamak demektir. 

“Ayakkabılarım karımınkilerden fazla, 40 çift kadın ayakkabım var”
Karınızın gardırobundan hiç kıyafet aşırdınız mı?
Bazen iç çamaşırlarını ödünç alıyorum. Onda görüp de çok beğendiğim bir elbisenin gidip farklı bedenini ya da rengini aldığım oluyor. Geçenlerde yeni aldığım ama üzerime olmayan sıfır kilometre elbiselerimi karıma verdim mesela. Onları giyince arkadaşları çok beğenmiş ve “Sen kiminle alışverişe çıkıp da bunları aldın Allah aşkına?” demiş. Karım işine uygun giyinir, ben ona neyin yakışacağını ondan daha iyi bilirim. Ona alışveriş yaparım. O da bana. Mağazaya girip beğendiklerimi seçiyorum. Deneme şansım olmadığı için ona denettiriyorum. Onun üzerinde görüp beğenirsem satın alıyorum. Ona satın aldığım ama sonra çok beğenip kendime de yakıştırdığım gece kıyafetlerine el koymuşluğum vardır. Ayakkabılarım karımdan fazla,  40 çift kadın ayakkabım var.

Yaprak: “Bülent kocam, Ebru kumam”
Niye beni aradınız? Kocanızın sırrını bunca yıldır kimseye anlatamamak mı tak etti canınıza?
Enteresan bir hikayem olduğunu biliyorum. Aslında ben bunun kitabını yazmak istiyordum. Ama internette gördüğüm “My Husband Betty / Kocam Betty” kitabı beni hayal kırıklığına uğrattı. Benimle aynı durumdaki bir kadın çoktan bunu kitaplaştırmıştı bile. Senin CD röportajını okuduktan sonra “Bizim de böyle bir hikayemiz var” demek istedim. Bunu ilk andan itibaren seve seve kabul ettiğimi, bunu bile bile evlendiğimi, CD olan bir adamdan çocuklarım olduğunu… Kadınlara, kocanızı yatak odanızda siyah dantelli külotla dolaşırken yakaladığınızda panik olmayın demek istedim. Bu dünyanın sonu değil. 

Bir kadın bunu nasıl kabul eder? “Çok âşık olmak” bir neden midir?
Onu sevdim, âşık oldum. Belki benim başıma gelmeden önce bizimkine benzer bir duruma “Tamam” diyen bir kız arkadaşıma “Ne manyak vah vah” tepkisi verebilirdim. Kendi başıma gelince “So what? / Ee ne olmuş?” dedim. Bülent benimle bunu ilk paylaştığı andan itibaren de bunun hayatıma çok büyük zenginlik katabileceğini düşündüm. Aynı evde kocam, kumam ve ben. Düşünsenize… Bülent kocam, Ebru kumam. Ebru en iyi kız arkadaşım hatta kız kardeşim gibi. Nesi kötü bunun?

“Çocuklar olmasa peruğu atıp gerçek adımı açıklardım”

İkisi aynı kişi ama!
Güzelliği de orada. Bülent ve Ebru benim için iki ayrı kimlik. İki ayrı kişi değil, kişilik hiç değil. Kişilik tek. Ben bunu bir kişilik bölünmesi gibi de görmüyorum. Bülent ve Ebru aynı kişi. Biri madalyonun bu yüzü diğeri de öteki yüzü. Ve ben her iki yüzü de seviyorum. Her ikisine de saygı duyuyorum. Her ikisiyle de zaman geçirmekten keyif alıyorum. Ebru ve Bülent, aynı entelektüel kişi, aynı esprili kişi, aynı anlayışlı kişi. Ama kimlikleri farklı. Ancak evde ve iş yerinde farklı maskeler takan insanlar gibi değil, her ikisi de samimi, içten ve dürüst. Bazen kız arkadaşım Ebru, bazen kocam Bülent olarak karşıma çıkıyor. O yüzden zenginlik…  Bunu kabullenmenin ve bununla yaşamanın utanılacak bir şey olduğuna inanmıyorum. 

Öyleyse neden gerçek adınızı saklıyorsunuz?
Çocuklar nedeniyle. Onların geleceği açısından. Yoksa gerçek adımı da açıklardım, şu an kafamda duran peruğu da çıkarıp atardım. Toplum içinde etiketlenmek istemediğim için tüm bu önlemler. Kimliğimizi gizlemeden, kocamın CD hali ile sosyalleşebilsek çok daha güzel olurdu her şey. Ancak çocuklarım zarar görsün istemiyorum. 

“Olanı olduğu gibi kabul ettim, mutluluğun yolu bu çünkü”

İlk duyduğunuzda hiç mi şoke olmadınız? Çoğu kadın “Neden ben?” diye hüngür hüngür ağlar.
Şaşırdım tabii ama onu anlamaya çalıştım. İnternette CD’ler üzerine yazılar okudum. Ağlayıp sızlamadım. Bana dürüst davrandığı için mutlu bile oldum. Bana iğrenç ya da garip gelmedi durum. Bir travma da yaşamadım. Bu, kocamın Fenerbahçeli olması gibi bir şey ya da gözlerinin kahverengi olması gibi… Onun bir kimliği, kimlik özelliği. Duygusal olarak beni yaralayacak bir şey yok ortada. Üstelik benden bağımsız bir durum. Bunu başka türlü görmeyi, buna farklı anlamlar yüklemeyi doğru bulmuyorum. Benim durumumda olan başka kadınlar olabilir ama en mühimi bununla nasıl yüzleştiğin… Olanı olduğu gibi kabul etmek hayatta herkesi en mutlu eden şeydir. Ben de bunu yaptım. 

“İstemeseydim, yanımda kadın kıyafetleri giymeyecekti”
Kocanız size CD olduğunun itirafını ilişkinizin başında mı ortalarında mı yaptı?
En başlarında. İlk karısından boşanmıştı. Birlikte olmaya başlamıştık. Sonra aynı eve taşındık. Eski evinden gelen eşyaların arasında manikür seti, pareo ve bir kadın kemeri görünce anlam veremedim. Herhalde eski karısının eşyaları karıştı araya dedim. Üzerinde de durmadım. Bir gün ben makyaj yaparken, “Öyle yapılmaz, dur göstereyim” dedi. Yaptı da çok güzel. Sonra “İstersen sen de bana yap, öğrenmiş misin bakalım” dedi. Yaptık, gülüp eğlendik. Ardından ona makyaj yapmamdan gocunmadığını, kıllarını bile alabileceğimi söyledi. Onu da yaptım. Bir-iki gün sonra yataktayken geldi itiraf. “Ben bir CD’yim” dedi. Crossdresser’ın mânâsını açıkladı. İstemezsem benim yanımda kadın kıyafetleri giymekten kaçınacağını ekledi. İlk karısı biliyormuş ama kadın kıyafetleri giydiğinde kıyameti koparıyormuş. Bense kadın kıyafetleri giymesinin benim için bir sakıncası olmadığını söyledim. Kocamla üzerinde erkek kıyafetleri varken de kadın kıyafetleri varken de seviştik. Birlikte tatile de çıktık.

Ebru ve Merve olarak, kız kıza mı?
Evden karı-koca olarak çıktık. Bülent’in bavulunda kadın kıyafetleri vardı. Bir benzin istasyonunda durduk. O vücudundaki kılları jiletle aldı tuvalette. Kadın kıyafetlerini giymiş halde ayrıldık istasyondan. Ben de kendime yeni kimlik yarattım: Yaprak. Peruk falan da taktım.

O halinizi hayal bile edemiyorum!
Susan Sarandon ve Geena Davis’in oynadığı “Thelma ve Louise” gibiydik. Rüzgarda eşarplarımız uçuşuyordu arabada giderken. Bavullar açılınca birbirimize girdik ama!

“Kocam çok güzel makyaj yapar. Göz makyajını bana o öğretti”

Niye?
Ebru yanına halka küpesini almamıştı. Benimkini takmak istedi. “Hayır, ben takacağım kavgası” çıktı aramızda. Onun bavulunda başka eksiklikler de vardı. “Aa ben mini etek almamışım” falan diyordu.

Aranızda kadınlarınki gibi kıskançlıklar da yaşanıyordu yani?
Tabii ki. Çok güzel makyaj yapar. Bende o kabiliyet yok. Kıskanıyorum. Göz makyajı yapmayı bana o öğretti dedim ya. Renkleri karıştırmayı, gölgelendirmeyi…

Bodrum’da ne yaptınız?
Gece barlara, diskolara gittik. Gerçek isimlerimizi kullanmadan ama karı-koca olduğumuzu söylerek yeni insanlarla tanıştık. Bir gece barda Ebru’ya yan masadan gül bile yollandı. Ben avucumu yaladım. 

İnsanlar karı-koca olduğunuzu duyunca ne tepki veriyordu?
Şaşırıyorlardı ve muhtemelen benim hafifmeşrep bir kadın olduğumu akıllarından geçiriyorlardı. Bunu kabul eden bir kadın öyle olmalıydı onlara göre… 

“Karakola kadın olarak girdi, erkek olarak çıktı”
Sadece Bodrum’da mı birlikte dışarı çıktınız?
Hayır. İstanbul’da da çok kez bara, kulübe gittik. 1001, Hengame, Secret’ta takıldık. Hiçbir problem çıkmadı. Tabii ben de tanınmamak için hep dış görünüşümü değiştiriyorum. Peruk takıyorum, yoğun makyaj yapıyorum. Daha frapan giyiniyorum.
Bir süre Beyoğlu’nda, Teras diye bir yere takıldık. Bir sürü normal çift ve bekar kız-erkek arkadaşımız oldu. Partilere gittik. Yatlarda doğum günlerine bile davet edildik.
Ayrıca bazen tek başına da çıkar Bülent. Bir gece ekipler amiri onu yolda görünce karakola alınmasını istemiş. Gelen ekip de  “Beyefendi, kanunsuz bir iş yaptığınız yok ama emir demiri keser” demişler ve almışlar içeri. Sabah karakoldan beni aradı, “Beni gel al” dedi.

Kadın kıyafetleriyle karakola götürülen kocanızı almaya gittiğinizde ne dediniz görevli memurlara?
“Adamı niye attınız ki içeri? Kadın kıyafetleriyle dolaşıyor sadece. Kocamı alabilir miyim artık?” dedim. Yanımda erkek kıyafetleri getirmiştim. Gündüz o halde eve dönmemiz mümkün değildi çünkü. Yazık ki, o telaşta topuklu ayakkabısının tekini karakolda unutmuş. 

Kocanızın CD halini çocuklarınız görse bir aile faciası yaşanmaz mı?
Bülent, Ebru olurken ya ofisini kullandı ya da arabayı. Yakalanmaktan korktuk ve hiç riske girmedik bu konuda. 

“Seks hayatımız yolunda. Her CD illa gay olacak diye bir şey yok ki!”
Hiçbir tanıdığa yakalanmadınız mı?
Hayır. Son yıllarda artık birlikte dışarı çıkmıyoruz. Çünkü malum, farklı bir iktidar anlayışı var artık. Bülent herhangi bir sorunda benim başımın çok ağrıyacağını söylüyor ve artık benimle dışarı çıkmak istemiyor. Bu yıl ikinci bir ev açtık. Biri ailecek oturduğumuz ev, diğeri Ebru’nun. Çünkü Bülent kendini kadın olarak ifade etmek istediğinde aynı mekanda çocukların olmaması lazım. O Ebru olarak daha rahat oluyor böylece. Bülent’ken çok arkadaşı var. Ancak Ebru olarak sosyal çevresi sıfır. Ben ona çaya kahveye giderim ara sıra. Kız kıza muhabbet ederiz. Arada sen de katıl istersen, arkadaş olursun ona. 

Gelirim. Bunu duyan birkaç arkadaşım da meraktan peşime takılabilir ama… Kocanız biseksüel mi?
Eşimin biseksüel olduğunu söylemem için onu bir erkekle el ele ya da aynı yatakta görmem gerek. Başıma böyle bir şey gelmedi. Tanıştığımızdan bu yana seks hayatımızda hiçbir eksik yok. Benim kocam olsa olsa “straight crossdresser” olur. Yani heteroseksüel bir CD o. Her CD illa gay olacak diye bir şey yok!
kaynak haber : milliyet

Ankara Emniyet Müdürlüğü Organize Suçlarla Mücadele Şubesi’nce yapılan operasyonda eski belediye başkanı Serhat Kemal Yılmaz‘ın da aralarında bulunduğu 17 kişi, belediye ihalelerinde usulsüzlük ve yolsuzluk iddiasıyla gözaltına alınmıştı. Emniyette sorguları tamamlanan şahıslar, çıkarıldıkları mahkemece tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Türkiye’nin gündemine damgasını vuran “Balyoz Darbe Planı” iddialarıyla ilgili Askeri Savcılık tarafından yaptırılan bilirkişi raporu, TSK’daki hiyerarşik yapının o dönem işlemediğini ortaya çıkarıyor. Rapora göre, dönemin Genelkurmay Başkanı Özkök, Kara Kuvvetleri Komutanı Yalman ve Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı Başbuğ plandan habersiz.

Kurmay Binbaşı Ahmet Erdoğan’ın, 5-7 Mart 2003 tarihlerinde 1’inci Ordu Komutanlığı’nda yapılan seminerle ilgili raporunda dikkat çekici tespitler yer alıyor.

Genelkurmay Başkanı Org. İlker Başbuğ tarafından daha önce yalanlanan planla ilgili Binbaşı Erdoğan’ın raporu, TSK’da 1. Ordu Komutanlığı ile Kara Kuvvetleri Komutanlığı arasındaki hiyerarşik yapının o dönem işlemediğini ortaya çıkarıyor. Bu tabloya göre, bilirkişi raporunda kabul edilen Balyoz Planı’nın, dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Org. Aytaç Yalman ve Kara Kuvvetleri’ndeki bu plan ve tatbikatları komutan adına yöneten dönemin Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı Org. İlker Başbuğ’dan habersiz olarak hazırlandığını gösteriyor.

MAKSATLARDAN UZAKLAŞTI
Bilirkişi raporuna göre plan semineri, 1. Ordu Komutanlığı tarafından Yunanistan’a karşı Trakya Bölgesi’nde düzenlenecek bir harekatta kullanılması planlandı ancak amacından saptı. Seminerde Kara Kuvvetleri Komutanlığı emrine rağmen Alternatif Harekat Planlarına ağırlık verildi. Böylece “Kolordu plan tatbikatlarının ordu plan seminerinin başlangıçta konulan maksatlardan uzaklaştığı” belirtildi. Bu durumun Seminer Uygulama Emri ile Seminer Sonuç Raporundaki farklılıklardan tespit edildiği de vurgulandı.

MÜDAHALEDE BULUNMADI
Askeri bilirkişiye göre, OEYTS (Olasılığı En Yüksek Tehlikeli Senaryo)’nun uygulandığı gizli seminere 3 general ve 12 subay gözlemci olarak katıldı. Ancak bu gözlemciler, Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın aksi yöndeki emrine rağmen “Olasılığı En Yüksek Tehlikeli Senaryo” nun konuşulmasına herhangi bir müdahalede bulunmadı. Gözlemci general ve subayların müdahale ettiklerini gösteren bir kayda da rastlanmadı.

Askeri bilirkişi Binbaşı Erdoğan, OEYTS’nin seminerde kullanıldığının gizlendiğini de vurgulayarak “Alternatif bir başka seminer sonuç raporunun hazırlandığının tespit edildiği ancak bunun yayınlanıp yayınlamadığını tespit edemediğini” belirtti.

PLANLAR BİRBİRİNE BENZİYOR
Binbaşı Ahmet Erdoğan, 5-7 Mart tarihli seminerden sonra Kara kuvetleri Komutanlığı’nın bu seminerle ilgili herhangi bir değerlendirme yaptığını gösteren bir yazışmaya rastlanılmadığını da raporunda ifade etti. OEYTS’nin incelendiğinde, Balyoz Sıkıyönetim Komutanlığı tarafından “Balyoz Güvenlik Harekat Planı” adıyla hazırlanan harekat planına ait olduğunu ve bu planın basında yer alan Balyoz Darbe Planı’na benzediği de vurgulandı. Askeri savcı seminerde yapıldığı belirtilen ses kayıtlarını ve dökümanları da inceledi ve bu inceleme ile ilgili raporunda dikkat çekenk bir tespite de yer verdi. Binbaşı Erdoğan, seminerde bazı siyasetçilerin fotoğraflarının kullanıldığını kayda geçirdikten sonra, “Silahlı Kuvvetler’in yetki alanı dışına çıkan konuşmalara rastlanması nedeniyle seminerde Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nın ifşa olmayacak bir seviyede görüşülmüş olabileceği” ni raporuna yazdı.

SINIRLI SAYIDA PERSONEL
Bilirkişi ’ÇARŞAF’, ’SAKAL’, ’ORAJ’ ve ’SUGA’ adlı kaos planlarında yer alacağı iddia edilen personel listesini de inceledi. Askeri bilirkişi, listede seminer çalışmalarına katılan ancak plan çalışmasına katılmayan isimler olduğunu belirterek, “Sınırlı sayıda personelin katılımı ile icra edileceği anlaşılmaktadır” dedi.

Askeri bilirkişi Erdoğan, plan seminerinde askeri hiyerarşi ve usüllerin de toplantıya katılanlar tarafından ihlal edildiğini raporunda yer verdi. Seminerde kullanılan evrakın üst makamların emrine göre kozmik büroda saklanması ve seminere ait bilgilerin bilgisayarlardan silinmesi yönündeki emre rağmen, birliklerden bu emirlerin yerine getirildiği gösteren yeterli sayıda resmi yanıt verilmediğini söyledi.

SEMİNER PLANI KAÇIRILDI
Raporda, plan seminerindeki bilgilerin nasıl karargah dışına çıktığı da sorgulandı. Bilirkişi, bu konudaki tespiti ise Plan Semineri’ne ait bilgilerin uzun zamana yayılarak karargahtan çıkarıldığı yönünde oldu. Raporda “Başlangıçtan itibaren bilinçli ve uzun döneme yayılarak kaçırılmış olabileceği tespit edilmiştir” denildi.

KARADAĞ’A 4 SAAT SORGU
“Balyoz Güvenlik Harekat Planı” soruşturması kapsamında dün Silivri Cezaevi’nde tutuklu olan Kuvayi Milliye 1919 Derneği eski Başkanı emekli Albay Fikri Karadağ dün Beşiktaş’taki İstanbul Adliyesi’ne getirildi. Hakim ve savcıların kullandığı protokol kapısından adliyeye alınan birinci Ergenekon davası tutuklu sanıklarından Karadağ, soruşturma savcısı Bilal Bayraktar tarafından sorgulandı. Karadağ yaklaşık 4 saat adliyede kaldı. Karadağ ardından cezaevine geri götürüldü.

Ergenekon örgütünün yöneticisi olmak ve adam öldürmeye azmettirmekten müebbet hapis cezasıyla yargılanan Karadağ’ın “Balyoz Güvenlik Harekat Planı” nda darbeyi planlayan ekibin içinde yer aldığı iddia ediliyor. Balyoz Darbe Planı’nda 29’u general, 133’ü subay olmak üzere 162 askerin ismi yer alıyor. Bu isimler arasında emekli Albay Fikri Karadağ da bulunuyor. (Vatan)

Haberimizin konusu; Ankara’da yayınlanan bir reklam panosu.

Bu reklam panosundaki afiş, geçtiğimiz Cuma günü Ankara’da havaalanı yolu üzerinde aralıklarla yayınlandı.

Ancak bir gün içinde apar topar kaldırıldı.

Peki, neydi bu afişin içeriği?

Dev afişte iki adet fotoğraf bulunuyordu. Fotoğraflardan biri Fethullah Gülen’e, bir diğeri ise Eski YÖK Başkanı ve Bilkent Üniversitesi’nin sahibi Prof. Dr. İhsan Doğramacı’ya aitti.

Evet, yanlış okumadınız. Fethullah Gülen ile İhsan Doğramacı reklam panolarında yer alan dev bir afişte bir araya getirilmişti.

Afişin üzerinde ise çok ilginç bir yazı vardı:

“Bizi Bizden Kimse Koparamaz”

Bu sloganın altında ise Bilkent Düşünce Kuruluşu imzası bulunuyordu.

Odatv.com olarak konuyla ilgili Bilkent Üniversitesi Medya ve Halkla İlişkiler Müdürü Pınar Beşik’e ulaştık.

Pınar Beşik, “Bilkent Düşünce Kuruluşu” diye bir kurumun kendi bünyelerinde yer almadığını, söyledi.

Üniversite yönetiminin de polise şikayette bulunduğunu, söyleyen Beşik; ilanı tüm Ankara’da kaldırttıklarını aktardı.

Şimdi akıllara şu sorular takılıyor;

Bu dev afişi kim, neden hazırlamıştı? Bilkent Düşünce Kuruluşu adı sahte bir isim miydi? Ankara’nın en yoğun yerlerine bu ilanı koymak için harcanan para nereden geliyordu?

Odatv.com olarak 10 Ekim 2007 tarihinde “BİLKENT ÜNİVERSİTESİ FETHULLAH GÜLEN CEMAATİNE Mİ SATILIYOR?” başlıklı ses getiren bir haber yayınlamıştık. Haberimizde, cemaatin Bilkent Üniversitesi’ne talip olduğunu gündeme getirmiştik.

Bu bilgiler ışığında düşünüldüğünde, soruların cevapları çok daha önem arz ediyor.

İşte çok tartışma yaratacak o afiş…

NOT: Ankara Büyükşehir Belediyesi’ne ait bu reklam panolarının trafiği Ströer firması tarafından yönetiliyor. Bu konuyla ilgili firmaya ulaştık, ancak henüz geri dönüş alamadık.

Odatv.com

http://www.odatv.com/n.php?n=odatv-o-afisin-izini-surdu-1602101200

Tanımda hassasiyet aşıldı

Alevilik, İslam altında bir erkân yoludur

Alevi Çalıştaylarının ardından hazırlanan rapor, Başbakan Erdoğan’a sunuldu. İlk oturumlardaki tanım konusundaki hassasiyetin aşıldığı ileri sürülen raporda, Alevilik şöyle tanımlandı: “İslam üst başlığı altında ‘Hak-Muhammed Ali’ kavramları etrafında oluşan bir inanç ve erkan yolu.”
Alevi ve Bektaşilerin belli başlı taleplerini, demokrasi ve insan hakları temelinde ele alıp değerlendirme amacıyla düzenlenen Alevi Çalıştaylarının ardından hazırlanan rapor, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a sunuldu. Raporda Diyanet’in özerk olması, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin tüm kesimlerce kabul görecek bir üst dille hazırlanması, Madımak’ın park olması gibi öneriler bulunuyor. Hükümetin, Alevi açılımı kapsamında gerçekleştirdiği, ilki 4 Haziran’da, sonuncusu ise 30 Ocak’ta yapılan çalıştaylara yaklaşık 400 kişi katıldı. Akademisyenler, ilahiyatçılar, sivil toplum kuruluşları, medya ve siyaset alanlarından çoğunluğunu Alevilerin oluşturduğu 43 kişinin katıldığı değerlendirme oturumunda ise, “Alevilik: Çerçevelendirme Sorunları, Kimlik ve Beyan Sorunları, Anayasal ve Hukuksal Sınırlar, Diyanet İşleri Başkanlığı, Zorunlu Din Dersleri, Madımak Oteli’nin Düzenlenmesi, İnanç Rehberleri (Dedelik), Cemevlerinin Statüsü” nün tartışıldı. Erdoğan’a sunulan ön raporda, “Birçok konuda Alevi-Bektaşi katılımcılar arasında da görüş ayrılıklarının bulunduğunun gözlemlendiği” ifade edildi.

ALEVİLİK TANIMI

“AlevİlİĞİn içeriği ve tanımlanması konusundaki hassasiyetin, genellikle devletin Aleviliğe bir çerçeve çizeceğinden duyulan kaygılardan kaynaklandığının anlaşıldığı” belirtilen raporda, ilk oturumlarda tepki gösterilen başlığın, ilerleyen süreçte soğukkanlı şekilde ele alındığı, Aleviliğin İslam üst başlığı altında “Hak-Muhammed Ali” kavramları etrafında oluşan bir inanç ve erkan yolu olduğu konusunda tam bir uzlaşma sağlandığı vurgulandı.

CEMEVLERİNE STATÜ

Rapora göre, çalıştayların cemevlerinin bir statüye kavuşturulması konusunda herhangi bir görüş ayrılığı yaşanmazken, bu mekanların birer ibadethane olarak tanımlanması konusunda Alevi olmayan katılımcılar da kaygılarını ifade ettiler. Katılımcıların bir kısmı cemevlerine ibadethane statüsü tanınmasının, İslam içinde bir bölünmeye yol açabileceğini, çünkü her dinin ancak bir mabedi olabileceğini, Alevilerin ibadethane vurgusu yapmaktan kaçınarak, devlet tarafından bilinen statüsü teyid edilen cemevleri ifadesiyle yetinmeleri gerektiğini ifade etti. Bir kısmı da bu mekanlarda icra edilen erkan ve uygulamaların ne olup olmadığına, ne sayılıp ne sayılmayacağına Alevilerin karar vereceğini dile getirdi.

Cemevlerine “ibadethane” demeksizin, dernek ve vakıflarına imkan tanımak ve kamu düzenini bozmadıkça bu kurumlara yerel yönetimlerin yardımcı olması da önerilirken, bütün bu önerilerin sonuçta teknik bir çalışma gerektirdiği görüşüne ulaşıldı. Çalıştayda, mevzuatta doğacak sıkıntıları aşmak üzere ilgili kanuna, “Birer inanç ve erkan merkezi olarak değerlendirilen cemevleri de kanunlarda ibadethanelere tanınan bütün imkanlardan yararlanır” veya “Cemevlerine de aynı imkanlar sağlanır” şeklinde bir ekleme yapılması önerildi.

DİNİ VERGİ UYGULAMASI

YaygIn Alevi söyleminin, Diyanet İşleri Başkanlığının meşruiyetine eleştirel baktığı ve uzun vadede tutarlı bir laikliğin icrası açısından Diyanet’in lağvedilmesini savunduğu belirtilen raporda, çalıştay sonucunda bu beklentinin, “Başkanlığın mevcut koşullardaki pozisyonu da ele alınarak, rasyonel olmadığı” konusunda taraflar arasında mutabakat sağlandığına dikkat çekildi. Çalıştayda, Başkanlığın lağvedilmesini isteyenlerin bile, bugünden yarına bunun çok da mümkün olamayacağını, ancak Başkanlığın daha sivil bir yapıya kavuşturulması gerektiğini ifade ettikleri kaydedildi. Katılımcılar, “Diyanet’in İslam’ın tüm yorumlarını da içine alacak şekilde orta ve uzun vadede özerk bir yapıya kavuşması” gerektiğini belirtirken, ileride “dini vergi” uygulamasının başlatılmasının da türlü inanç ve din örgütlenmeler arasındaki barışı arttıracağı vurgulandı.

DİNLER ÜSTÜ DİN ÖĞRETİMİ

“Dİn Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinin zorunlu olmaktan çıkarılmasının derinlemesine müzakere edildiği” bildirilen raporda, dinler, mezhepler ve inançlar üstü bir din öğretimine tüm vatandaşların ihtiyacı olduğunun teyit edildiği belirtildi. Bununla birlikte “zorunluluk” ifadesinin Aleviler arasında siyasi ve kültürel nedenlerle açık bir rahatsızlık yarattığı yönündeki görüş de raporda yer aldı. Katılımcılar, ders müfredatının tüm toplum kesimlerince kabul görecek bir üst dille ve tarafları rencide etmeyecek perspektifle hazırlanmasına duyulan ihtiyaç konusunda görüş birliğine varırken, isteğe bağlı din eğitiminin de ilgili grupların üzerinde mutabık kaldıkları bir müfredatla gerçekleştirebileceklerini müzakere etti.

ALEVİ ÖĞRETMENLER OLMALI

Raporda, şöyle denildi: “Bu durumda Alevi ve Sünni vatandaşlarımız kendi inanç ve ritüellerini eğitim esaslı olarak devletten alma olanağı bulabileceklerdir. Zorunlu din dersleri gerekli düzenlemelerini yeniden yapmış ilahiyat fakültesi ya da Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenliği mezunu öğretmenler tarafından verilecektir. Ancak Alevilerin isteğe bağlı derslerden yararlanabilmeleri için de mutlaka Alevi öğretmenlerin sürece dahil edilmeleri gerektiği vurgulanmıştır…”

“MADIMAK OTELİ MÜZE DEĞİL, PARK OLSUN”

MadImak Oteli’ndeki facianın katılımcıların tamamı tarafından lanetlendiği, olayın derin bir provokasyon olduğunun altının çizildiği ifade edilen raporda, şunlar kaydedildi: “Özellikle Alevi katılımcılar, kendi aralarında yüksek bir sembolik değer olarak gördükleri Madımak Oteli’nin, bütün bu duyarlılığa rağmen ülkenin birlik ve düzeninin esastan korunmasını dikkate alan bir düzenlemeyle yeniden düşünülmesi gerektiğini vurgulamışlardır. Bu bağlamda müze fikrinin tehlike ürettiği düşünülmüş, bunun yerine binanın yıkılarak bir parka dönüştürülmesini katılımcıların büyük çoğunluğu desteklemiştir…”

DEDELERE HİZMET İÇİ EĞİTİM

Rapora göre, dedelerin statüsünün Aleviler arasındaki yerinin tartışılmaz olduğu vurgulanan çalıştayda, ancak yeni koşulların özellikle de kent Aleviliğinin göz önüne alınarak statünün yeniden değerlendirilmesi gerektiği ifade edildi. Dedelere maaş bağlanmasına olumsuz bakanlar kadar, olumlu yaklaşanların da bulunduğu ifade edilen çalıştayda, “dedelerin eğitimine ihtiyaç duyulduğu” vurgulandı. Bu ihtiyacın bir an önce giderilmesi için dedelere hizmet içi eğitimler verilmesi istendi.

Yasaların dedeliğin misyonunun sürdürülmesine izin vermediği işaret edilen raporda, “Dedeliğin misyonunu modern bilgi ve kültür kalıpları içinde rasyonalize etme konusunda da güçlükler vardır. İnanç önderi ya da rehberi olarak yeniden isimlendirilen dedeler, manevi bilgi kanallarına açık oldukları iddiasıyla tanımladıkları kişiliklerinin modern eğitimle hangi çerçevede buluşacağı önemli bir sorundur” denildi.

Çünkü her zaman savunduğum bir şey var; trans kadınların alınmadığı bir mekana ben Seyhan olarak girebilsem de gitmiyorum ve bu şekilde kendi çapımda protesto ediyorum.

Uzun süredir birçok arkadaşımın ya da arkadaş grubumun hadi TEKYÖN’e gidelim ısrarlarına rağmen; “Hayır ben gelmiyorum” diye cevap verdim. Hatta şu anda çalıştığım kulübün işletmecisi Mustafa, “Hadi TEKYÖN’e geçelim” dediğinde, “Hayır oraya kadınları almıyorlar” dedim ve Mustafa cevap olarak “Oranın mekan sahibi (mülk sahibi) benim, ne alaka” dedi ve buna rağmen gitmedim.

Dün gece dansçı arkadaşım Hakan’ın doğum günü sebebi ile evinde toplandık ve bir süre sonra çok yoğun ısrarlar karşısında tanınmış bir oyuncu arkadaşım ve 2 gey arkadaşımla birlikte TEKYÖN’e doğru yola çıktık, yine de gitmezdim ama işletmecimiz Mustafa’nın “mekan sahibiyiz” lafına güvenerek tamam dedim ve tedbiri elden bırakmamak için Mustafayı arayıp rica ettim, “Çok kısa süre kalacağım telefon et kapıda sorun yaşamayayım” diye. 10 dakika sonra Mustafa aradı, “Boşver gitme, Harun (TEKYÖN’ün işletmecisi) biz travesti almıyoruz dedi ve istemedi” demesine rağmen arkadaşlarımın “Saçmalama biz Harun’u tanıyoruz, gel geceyi mahvetme” ısrarları karşısında gittim, içeri girdim ve işletmeci Harun (ki önceden tanıdığım birisi ve kendisi de beni tanır) karşılaşıp selamlaşma, öpüşme muhabbeti ardından bir standa geçtik. Buraya kadar bir sorun yoktu. Doğum günü olan arkadaşımın Harun’la şu diyaloglarına kadar, Hakan “bu gün doğum günüm” demiş Harun Bey de, “Tamam doğum günün ama Seyhan’la gelmişsin” deyip yüz çevirmiş.

Neyse bir kutu kola içtim show yapan garsonlar sigara odasında bana videolarını izlettiler, kostüm yardımı yaparım vs konuşmaları sonrası mekandan ayrıldık.

Şimdi bütün bunları anlatmamın sebebi şu; ben bu fobik mekana giderek ne kazanmış oldum ya da o mekan beni içeri alarak ne kaybetti?

Birincisi transların ya da geylerin bile alınmadığı bir çok hetero mekana girebiliyorum ya da transları kapısından geçirmeyen mekanlara da mekan sahipleri tarafından davet ediliyorum (ki asla gitmiyorum) da neden bu TEKYÖN’de sorun oluyor?

Madem biz LGBTT’ler beraber yürüyoruz ve bize ayrımcılık yapamazsınız diyoruz, eylem yapıyoruz, bağırıyoruz, çağırıyoruz… Peki, buradaki ayrımcılık ne olacak? Eylemlerde yan yana durduğum, hetero bir mekanda 2 gey öpüşemedi diye kendimi parçaladığım, tepki gösterdiğim arkadaşlarım hala TEKYÖN’e mi gidecek?

Yoksa bir kaç yıl önce pride etkinlikleri için LEGATO’lu ka gey arkadaşlarımızın ”Harbiye’de çarkta gördüğümüz travestilerle pride’da yan yana olmak istemiyoruz, etkinliklere katılmasınlar” sözlerine sustuğumuz gibi yine susacak ve bir şey olmamış gibi mi davranacağız?

Yoksa röportaj verdiğim her yerde, yaşayan kütüphanede canlı kitapken, festivallerde stand başında, iş yerimde, metroda, kuliste, yolda, orda, burada her fırsat bulduğumda savunduğum ve hiç bir ayrım gözetmediğim LGBTT’leri savunmaktan vaz mı geçmeliyim? Ya da geylerin transfobisi gibi bende de homofobi mi oluşmalı veya Okşan Öztok gibi nefret mi etmeliyim? Ne yapmalıyım siz söyleyin, sayın çokbilmiş ka geyler! (Tabii ki herkesi kastetmiyorum)

Kimsiniz siz, ne hakla bize karşı ayrımcılık yaparsınız, hadi var bir fobiniz neden hala bizim üzerimizden ajityasyona varan aktivizm yapıyorsunuz ve neden sizin gözünüzde biz zavallı, cahil, orospu, paradan başka bir şeyi düşünmeyen ucubelerden öteye gidemiyoruz?

Hadi bizi boş ver neyin mücadelesini yaptığınızın farkında değil misiniz, sokaklarda neden bağırıyoruz, meclise neden yürüyoruz?

”Bizi yıllarca yeraltına ittiniz gettolarda yaşamaya zorladınız artık yeter biz ‘normal’iz ve böyle yaşamak istiyoruz” demiyor muyuz?

Hetero diye adlandırılan mekanlarda ayrımcılık gördüğümüzde tepkiyi niye veriyoruz, 45’lik adlı mekan için bir süredir neden konuşuyoruz o halde? Madem onlara karşı duruyoruz ve bize böyle davranamazsınız diyoruz, gey mekan adı altındaki yerlere ne hakla trans ya da biyolojik kadınları almıyoruz tamam o zaman ne hakla hetero mekanlara kafa tutuyoruz?

Bu durumda, gey mekanlar geylere özel, heterolarınki heterolara, translarınki translara özel olsun ve herkes yerini bilsin!

Neden sesini çıkarmıyorsun AMARGİ?

Neden sesini çıkarmıyorsun LAMBDAİSTANBUL?

Neden sesini çıkarmıyorsun KAOS GL?

Neden sesini çıkarmıyorsun PEMBE HAYAT?

Neden sesini çıkarmıyorsun İSTANBUL LGBTT?

Neden sesini çıkarmıyorsun SİYAH PEMBE ÜÇGEN İZMİR?

Neden sesini çıkarmıyorsun PİRAMİD LGBTT DİYARBAKIR?

Neden sesini çıkarmıyorsun MOREL ESKİŞEHİR?

Bu saatten sonra her yerde, her zaman TEKYÖN denilen bar ve hala oraya giden, destek veren, para kazandıran geyler hakkında her yerde konuşacağım.

“Artık içimizde halledelim” demeyeceğim, herkes ne olduğumuzu görsün, aslında ne kadar yalancı, ne kadar ayrımcı, ne kadar ikiyüzlü olduğumuzu öğrensin…

Artık TEKYÖN’e giden ya da tepki vermeyen hiç bir arkadaşım benimle muhatap olmasın, çünkü zaten arkadaşım olmazlar.

Tepkimizi koymuyorsak eğer maillerimizin altına “aşağılayan bakışlarınızla cezalandırın” yerine, “transseksüelleri aşağılayabildiğiniz kadar aşağılayın, kurtuluşumuz böyle mümkün!” yazın

Not: Bu yazı doğrudan hepinizi hedef alıyor!

Seyhan Arman

IGLHRC Yönetim Kurulu Başkanı Cary Johnson imzasıyla kaleme alınan mektupta, daha önce aynı gerekçeyle Kaos GL ve Pembe Hayat derneklerinin kapatılma taleplerinin reddedilmesi ve Yargıtay’ın, yine aynı gerekçeyle kapatılmak istenen Lambdaistanbul kararı hatırlatılıyor. 

Nurgül Yeşilçay, Instyle dergisine sanat ve özel hayatı ile ilgili çarpıcı açıklamalarda bulundu

* Erkeklerin zevk aldığı pek çok filmden zevk almadan sinemadan çıkarım. Gişe filmleri Arog, Gora, Recep İvedik, Güneşi Gördüm, bunların hepsi erkek hikayesini anlatan filmler. Benim gibi kadınların, gençlerin izleyeceği bir film yapmak istedim. Ezel Akay’ın yönettiği Yedi Kocalı Hürmüz pek az yapılan kadın filmlerine iyi bir örnek olacak ve çok izleyicinin ilgisini çekecek.

* Yedi Kocalı Hürmüz’e pek çok kişi acaba nasıl yapmışlar diyerek gidecek. Titanik’in de sonunu hepimiz biliyorduk ama gittik ve izledik. Filmim, canlı görüntüleri, dansları, müzikleri ve birbirinden başarılı oyuncularıyla çok sevilecek.

* İlk erkek arkadaşım travesti olmuştu. Ortaokul veya lisede, çok kısa ve sıkıcı adını vermeyeceğim bir ilişkim olmuştu. Yıllar sonra İzmir’de yürürken arkamdan koşup bana yetişen kadının o olduğunu fark etmiştim.

* Erkek çocuğu annesine çok düşkün, çok aşık oluyor. Kimseden duymadığım romantik sözleri oğlum Nejat’tan duyuyorum, aramızda çok özel bir bağ var.

* Çocuktan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. İyi ki de olmuyor. Altını değiştirmek, beslemek, değilmiş asıl olay..

* En kötüsü annenizi en iyi anladığınız dönemde onun hayatta olmaması. Fatih Akın’la çalışırken, Almanya’daki çekimlere Nejat’ı bırakıp gittim. Daha 1 yaşını yeni geçmişti. 3. gün ağlama krizine girdim